Celem pracy jest wykazanie, że sądy cywilne w państwach członkowskich
Unii Europejskiej stosując dla rozstrzygania spraw prawo ustanowione na
szczeblu UE (obok prawa krajowego), zaczynają stawać się w ujęciu
funkcjonalnym podstawową instytucją operującą na nowym poziomie (oprócz
ponadnarodowego i państwowego), który można określić mianem
obywatelskiego, sytuowanego na równi z poziomem regionalnym.
Aby potwierdzić powyższą tezę, konieczne jest przedstawienie struktur
zajmujących się tworzeniem norm prawnych dla działalności sądów
cywilnych oraz samych norm prawnych. Przy prezentowaniu pierwszego
zagadnienia zostały wykorzystane metody instytucjonalna oraz decyzyjna
(np. Haska Konferencja Prawa Prywatnego Międzynarodowego - HKPPM czy
Unia Europejska). W przypadku norm prawnych najwłaściwszymi wydały się
metoda systemowa (uzasadniająca pogląd, iż realizujące je sądy cywilne
stanowią część systemu politycznego UE) oraz metoda porównawcza (np. dla
porównania przepisów UE i konwencji haskich).